Fosforowodor

encyklopedia kwiatów

Fosforowodór. Jest to gaz wydzielający się z fosforku glinu w wyniku jego reakcji z parą wodną. Jest on łatwo palny i wybuchowy, cięższy od powietrza, o charakterystycznym zapachu zbliżonym do zapachu karbidu. Fosforowodór jest bardzo silną trucizną, a preparaty zawierające fosforek glinu zaliczone są w Polsce do I klasy toksyczności. W związku z tym zabiegi muszą być wykonane przez odpowiednio przeszkolone ekipy wyposażone w sprzęt bhp. Fosforowodór działa przez drogi oddechowe, atakuje błony śluzowe i układ nerwowy. Najwyższe dopuszczalne stężenie w powietrzu wynosi 0,0005 mg/l. W Polsce stosowane są do dezynsekcji zbóż w magazynach i komorach elewatorów trzy preparaty zawierające fosforek glinu: Delizia i Gastoxin firmy Freyberg Delizia (NRD) oraz Phostoxin firmy Degesh (RFN). W preparatach Delizia fosforek glinu znajduje się w dwu specjalnych torebkach — wewnętrznej i zewnętrznej. Torebki przymocowuje się do sznurów i umieszcza na głębokości 30 cm w pryzmie zboża, którą okrywa się szczelnie. Dawka Delizii wynosi 2 torebki na 1 tonę zboża. Czas trwania dezynsekcji — 8 dni. Temperatura wewnątrz pryzmy zboża nie może być niższa niż 10°C. Phostoxin ma postać tabletek, zawierających oprócz fosforku glinu karbaminian amonu. Wydzielający się fosforowodór nie ulega samozapaleniu na skutek jednoczesnego wydzielania się dużej ilości dwutlenku węgla. Tabletki Phostoxinu umieszcza się sondą w pryzmie zboża w ilości 30 tabletek na 1 tonę. Czas trwania dezynsekcji: 5 dni w tempe-raturze 12—20°C 4 dni w temperaturze wyższej od 20°C. Gazowana pryzma zboża musi być szczelnie przykryta. Przy dezynsekcji zboża w komorach elewatorów dawka wynosi 20 tabletek na 1 tonę. Preparaty stosuje się w budynkach możliwych do uszczelnienia, oddalonych nie mniej niż 15 m od zabudowań mieszkalnych lub stajni i obór. Jeżeli odległość jest mniejsza, to ludzie i zwierzęta muszą być usunięci z pomieszczeń na czas dezynsekcji.