Fungicydy systemiczne

budki lęgowe

W Polsce zarejestrowano dotychczas cztery substancje czynne odznaczające się systemicznym działaniem grzybobójczym. Są to: karboksyna z grupy oksatiin, metylotiofanat, karbendazym i benomyl należące do grupy benzimidazoli. Szereg nowych związków o działaniu systemicznym wykryto w grupie pirymidyn, metyrimol (substancja czynna Milcurbu i preparatu PP 675), etyrimol (substancja czynna Milstenu) i in. Z grupy oksatiin znana jest również oksykarboksyna (substancja czynna Plantvaxu), a z grupy benzimidazoli — tiabendazol, furidazol i in. W zaawansowanych badaniach znajdują się dalsze substancje, które wykazują systemiczne działanie grzybobójcze. Konieczność ograniczenia stosowania rtęci w ochronie roślin powoduje badanie przydatności nowych substancji do zaprawiania nasion. Wadą dotychczas poznanych fungicydów systemicznych, zwłaszcza benzimidazoli, jest to, że przy intensywnym ich stosowaniu powstają odporne rasy grzybów pasożytniczych. Karboksyna (5,6-dwuhydro-2-metylo-l,4-oksatiino-3-karboksyanilid). Karboksyna jest przeznaczona przede wszystkim do zaprawiania ziarna w celu zwalczania głowni pyłkowej pszenicy i jęczmienia, głowni zwartej jęczmienia i śnieci cuchnącej pszenicy. Z zaprawionego ziarna substancja w miarę wzrostu siewki przemieszcza się do tworzonych tkanek i chroni skutecznie przed zakażeniem. Preparaty karboksyny zaliczone zostały do klasy toksyczności. Ze względu na specyfikę stosowania (zaprawianie nasion) karencja nie obowiązuje.